گفته اند که پدرجناب مقدس اردبیلی آمده بود ازآب جاری مشک را پر کند دید سیبی بر آب روان است گرفت و میل و کرد ولی بعد پشیمان شد که این سیب شاید مال کسی بوده و من بی اجازه صاحبش آنرا خوردم حرکت کرد مسیر آب را گرفت تا رسید به جایی که آب ازباغی که درخت سیب داشت بیرون آمد صاحب باغ را دید و گفت سیبی که که درآب روان بود ومال شما بود را خوردم راضی باش

گفت ابدا راضی نیستم  گفت قیمتش را میدهم گفت راضی نمیشوم بالاخره صاحب باغ گفت به یک شرط راضی میشوم که دختری دارم کور و کچل و لال و گنگ و مفلوج ازپا اگر حاضری با او ازدواج کنی من از تو راضی میشوم والا راضی نمی شوم

پدر مقدس اردبیلی چون چاره ای نداشت از غایت ایمانش قبول کرد وتن به این ازدواج داد

ولی بعد از ازدواج مشاهد کرد که این دخترخیلی زیباست بر خلاف گفته های صاحب باغ به نزد صاحب باغ (پدر دختر) رفت و گفت این دختر بر خلاف آن اوصافی بود که گفتی او خیلی زیباست

پدر دختر گفت چون دیدم در گرفتن رضایت از حق الناس خیلی جدیت داشتی پی به ایمان تو بردم فهمیدم که انسان باخدایی هستی ومن همیشه دنبال مردی مانند تو برای دخترم بودم او را به عقد تو در آوردم

اما گفتم کور است چون چشم نامحرم او را ندیده  گفتم کچل است چون مویش را نامحرم ندیده  گفتم لال است چون با بیگانه سخن نگفته  گفتم مفلوج است چون تنها از خانه بیرون نرفته است

حاصل این ازدواج شد عالم بزرگ شیعه علامه مقدس اردبیلی  عالم بزرگ دوره صفوی کسی که بارها امام زمان را ملاقات کرد 

و در علم و فضیلت شهره عام و خاص شد و هنور نامش برای اهل معرفت جاودان وماندگاراست

از دانشمندی پرسیدند تا بهشت چقدر فاصله و راه است؟جواب داد:یک قدم!! از وی توضیح خواستند.گفت:یک پای خود را روی نفس اماره بگذار،پای دیگرت را به بهشت.

*****

آیات 40 و 41 سوره نازعات:و اما من خاف مقام ربه و نهی النفس عن الهوی فان الجنه هی الماوی

هرکس از حضور در پیشگاه عز و ربوبیت بترسدو از هوای نفس دوری جست،همانا بهشت منزلگاه اوست

از دست عزرائیل نجاتم بده

درزمان حضرت سلیمان مردی ساده اندیش در حالی سخت ترسیده بود و چهره اش زرد و لب هایش کبود شده بود،خود را به حضرت سلیمان رسانیده و گفت:ای سلیمان به من پناه بده! حضرت سلیمان پرسید چه شده است؟او گفت:عزرائیل با خشم به من نگاه کرد و من وحشت کرده ام.حال از شما تقاضای عاجزانه دارم که به باد فرمان بدهید مرا به هندوستان ببرد تا از دست عزائیل رهایی یابم.حضرت سلیمان نیز این کار را کرد.

روز بعد حضرت سلیمان عزائیل را دید و گفت چرا به این بینوا خشم آلود نگاه کردی و باعث شدی که او از وطن خود آواره شده و بی خانمان گردد؟عزرائیل گفت:خداوند فرموده بود که من قریب همان ساعت جان او را در هنوستان بگیرم لذا وقتی او را در اینجا دیدم در فکر فرو رفتم و حیران شدم که چگونه جان او را در هنوستان بگیرم در حالی که او اینجاست و او از چهره ی تعجب انگیز من ترسید و من نگاه غضب آلودی به او نکردم.لحظاتی بعد به هندوستان رفتم و دیدم آنجاست و در نتیجه جانش را گرفتم.

*******

آیه 8 سوره جمعه:قل ان الموت الذی تفرون منه و انه ملاقیکم

ای رسول ما بگو مرگی که از آن فرار می کنید سرانجام به سراغتان آمده وشما را ملاقات می کند.....

-بنده ی من : نماز شب بخوان که یازده رکعت است...
- خدایا! خستـه ام، نمـیتوانم نیمه شب یازده رکعت بخوانم!
- بنده ی من! قبل از خواب این سه رکعت را بخوان...
- خدایا! سه رکعت زیاد است!
- بنده ی من! قبل از خواب وضو بگیر و رو به آسمان کن و بگو
- خدایا! من در رختخواب هستم و اگر بلند شوم، خواب از سرم می پرد!
- بنده ی من! همان جا که دراز کشیده ای تیمم کن و بگو یا الله...
- خدایا! هوا سرد است و نمـی توانم دستانم را از زیر پتو بیرون بیاورم!
- بنده ی من! در دلت بگو یا الله، ما نماز شب برایت حساب می کنیم.....
بنده اعتنایی نمی کند و مـی خوابد.....
- ملائکه ی من! ببینید من این قدر ساده گرفته ام، اما بنده ی من خوابیده است. چیزی به اذان صبح نمانده است،او را بیدار کنید، دلم برایش تنگ شده است،امشب با من حرف نزده است...
- خداوندا! دو بار او را بیدار کردیم، اما باز هم خوابید...
- ملائکه ی من! در گوشش بگویید پروردگارت، منتظر توست...
- پروردگارا! باز هم بیدار نمـی شود!
اذان صبح را مـیگویند، هنگام طلوع آفتاب است...
- ای بنده! بیدار شو، نماز صبحت قضا مـیشود...
خورشید از مشرق سر برمـی آورد. خداوند رویش را برمـی گرداند.
ملائکه ی من! آیا حق ندارم که با این بنده قهر کنم؟
وای نه ... ! خدای مهربونم..... با منم قهری.....؟؟!
ولی باز هم خدا من رو می بخشد ...استغفر الله ربی و اتوب الیه...

خیلی التماس دعا

شخصی از حضرت آیةالله بهجت رضوان‌الله تعالی علیه می‌پرسد: "چه کنم که در معنویات آن‌قدر موفق باشم که صاحب کشف و کرامت گردم؟"

آن پیر روشن‌ضمیر در پاسخ می‌فرمایند: "کسانی که از مقداری معنویات برخوردار بودند، دنبال کشف و کرامت نمی‌رفتند. عاشق مقامات عرفانی و کرامات نباشید، گاهی این جور کارها شما را به جهنم می‌برد! انسان باید در این مسیر انسانیت و کسب معارف، اهل مراقبه باشد و تا به مراقبه نرسد، فایده‌ای ندارد!" (کتاب پرسش‌های شما و پاسخ‌های آیةالله بهجت، جلد دوم)

واقعیت آن است که حضرت آیةالله بهجت که خود اهل کرامات بودند و اساتیدی اهل کرامت و مکاشفه داشتند و چه بسا شاگردانی اهل کرامت پرورش داده باشند، افراد را از مسیر پرخطری پرهیز داده‌اند که طمع بی‌جا در آن می‌تواند مشکلات عدیده دنیوی و اخروی ایجاد کرده و گاه انسان را به ورطه علوم غریبه و حتی رابطه با برخی موجودات غیبی که دشمن انسان هستند، بکشاند.

بنابراین، این عارف برحق، همواره تاکید می کردند که راه واقعی عرفان "ترک گناه" است و چون این امر که البته ساده هم نیست حاصل شد، بقیه خیرات به سوی انسان سرازیر می‌شود.

به واقع کرامت شیعه به قرآن و عترت است و با وجود این دو به چیزی نیاز ندارد، هر چند که آنان که خالصانه پای در این راه نهند و از طمع به عجایب بپرهیزند، خداوند آنان را مشمول رحمت کرده و کراماتی نیز نصیبشان می‌کند، آن‌گونه که نصیب آیةالله بهجت فرمود: "الذین جاهدوا فینا، لنهدینهم سبلنا"

همیشه در ارتفاعی از جو دیگه هیچ ابری وجود نداره.اگه یه وقتی دیدی آسمون دلت ابری بود ، بدون که به اندازه کافی اوج نگرفتی .آدمهایی که زمینی می مونند همیشه دلشون ابریه . اما انسانهای پاک آسمون دلشون آبی آبیه .

می دونی چرا؟یه کم از گناه فاصله بگیر اون وقت خودت می فهمی .

  خدایا....
    چه خوش است ....
     در دشت آرامش یاد تو گام برداشتن
     با نگاه مهربانی تو نفس کشیدن
     و با تبسم رضای تو به سر بردن

الا بذکر الله تطمئن القلوب ...

بعضی اوقات به خودم می گم احمد: از خدا خجالت نمی کشی تواین عالم که همه جایش محضر خداست ?روی زمینی که از خداست ?اون هم با دست و پا و چشمی که خدا بهت داده اینقدر گناه می کنی؟
بعدش دستهامو به آرومی می برم طرف آسمون و می گم خدایا:می دونم نمکتو خوردم ولی نمکدونو شکستم?می دونم نا شکریت کردم  . می دونم اونطور که شایسته ای  تورو عبادت نکردم.اما هر قدر هم که گناه کرده باشم بازم در برابر دریای رحمت تو خیلی ناچیزه .من به امید رحمت و مهربونی تو می یام در خونه ات. چرا که من جز  تو کسی رو ندارم

                                  الهی و ربی من لی غیرک

بعدش کم کم احساس می کنم گونه هام زیر شلاق بارون اشک سرخ شده. دلم آروم می گیره و این نشانه ایست که خدامنو داره صدا می زنه .

                                 عجلو به الصلاه......

لحظه وصل فرا رسیده و من با صدایی آروم می خوانمش?صدایی که در تمام سلولهای بدنم می پیچه

                                الله اکبر ....

 و این آغاز اتصال به منبع لایزال اوست.

اللهم فاقبل عذری و ارحم شده ضری

خدایا:عذرم را بپذیر و بر ناتوانی ام رحم کن.